Ka\u017cdy z nas potrzebuje marze\u0144, bo bez nich \u017cycie jest zbyt monotonne i puste. Nie ka\u017cdy jednak je spe\u0142nia, czasem brakuje nam mo\u017cliwo\u015bci, ale jeszcze cz\u0119\u015bciej odwagi. Trzeba jednak wierzy\u0107, \u017ce ka\u017cdy sen mo\u017ce sta\u0107 si\u0119 prawd\u0105 i by\u0107 pocz\u0105tkiem nowej, wspania\u0142ej przygody, a niekt\u00f3re z nich staj\u0105 si\u0119 ca\u0142ym \u017cyciem.<\/p>\n
Dzisiaj odkry\u0142am now\u0105 inspiracj\u0119 i chcia\u0142abym powiedzie\u0107 wszystkim marzycielom, \u017ce po korytarzach naszej szko\u0142y chodzi kto\u015b, czyje marzenie si\u0119 spe\u0142ni\u0142o. Przeprowadzi\u0142am wywiad z niezwyk\u0142ym entuzjast\u0105 teatru, a zarazem przewodnicz\u0105cym naszej szko\u0142y, Kamilem Czubal\u0105, kt\u00f3ry 18 kwietnia 2015 roku zadebiutowa\u0142 na deskach teatru, wcielaj\u0105c si\u0119 w jedn\u0105 z g\u0142\u00f3wnych r\u00f3l w spektaklu „Bohater roku” w re\u017cyserii Micha\u0142a Machowskiego.<\/p>\n
<\/p>\n
Teatr sta\u0142 si\u0119 Twoj\u0105 pasj\u0105 ca\u0142kiem niedawno. Sk\u0105d takie zainteresowanie z Twojej strony?<\/em><\/strong><\/p>\n Tak, moja przygoda z teatrem rozpocz\u0119\u0142a si\u0119 dopiero w liceum. Wcze\u015bniej, w szkole podstawowej czy gimnazjum, nigdy nie by\u0142em na takich spektaklach i nie zosta\u0142em przygotowany do odbioru sztuki. By\u0142o to poniek\u0105d przymusowe uczestnictwo, ale zupe\u0142nie inaczej wygl\u0105da to teraz. Kiedy pani Profesor Ewa Grochowska pokaza\u0142a mi \u201eTeatr Dramatyczny\u201d w Wa\u0142brzychu, wywar\u0142o to na mnie ogromne wra\u017cenie. Pani Profesor po prostu zarazi\u0142a mnie t\u0105 pasj\u0105.<\/p>\n Bycie po\u015br\u00f3d widowni to jednak nie to samo, co gra na scenie. Znalezienie si\u0119 po drugiej stronie by\u0142o do\u015b\u0107 nieoczekiwane. Jak wygl\u0105da\u0142o Twoje wej\u015bcie do tego \u015bwiata?<\/em><\/strong><\/p>\n Oko\u0142o 1,5 miesi\u0105ca przed premier\u0105 dosta\u0142em telefon od re\u017cysera- Micha\u0142a Machowskiego z pytaniem, czy chcia\u0142bym zagra\u0107 w „Bohaterze roku” w \u015awidnicy. Owszem, nie spodziewa\u0142em si\u0119 i na pocz\u0105tku by\u0142 to dla mnie szok. Pomy\u015bla\u0142em „WOW, zagram w spektaklu!”. Bardzo mnie to cieszy\u0142o i by\u0142o to dla mnie wielkie wyr\u00f3\u017cnienie, ale z drugiej strony nie wiedzia\u0142em tak naprawd\u0119, w co si\u0119 pakuj\u0119, a okaza\u0142o si\u0119 to ci\u0119\u017ck\u0105 prac\u0105.<\/p>\n Jak wygl\u0105da\u0142o Twoje pierwsze spotkanie z lud\u017ami, z kt\u00f3rymi mia\u0142e\u015b pracowa\u0107 przez najbli\u017csze 6 tygodni? Mia\u0142e\u015b jakie\u015b obawy?<\/em><\/strong><\/p>\n Kiedy przyszed\u0142em na pierwsz\u0105 pr\u00f3b\u0119, sta\u0142o przede mn\u0105 dziesi\u0119ciu ludzi, kt\u00f3rych nie zna\u0142em. By\u0142o to do\u015b\u0107 stresuj\u0105ce, ale ju\u017c w pierwszym dniu zawi\u0105za\u0142em przyjazne relacje ze wszystkimi. Re\u017cyser Micha\u0142 Machowski to mi\u0142y i otwarty cz\u0142owiek, jest bardzo m\u0105dry i wsp\u00f3\u0142praca z nim, jak i ca\u0142\u0105 grup\u0105, by\u0142a \u015bwietna. Ze wszystkimi mia\u0142em bardzo dobre relacje, chocia\u017c nie zabrak\u0142o spor\u00f3w i nieporozumie\u0144, a konstruktywna krytyka dzia\u0142a jedynie motywuj\u0105co. By\u0142a to mimo wszystko najlepsza grupa, z jak\u0105 mia\u0142em przyjemno\u015b\u0107 pracowa\u0107 i z naszej wsp\u00f3lnej pracy wynios\u0142em wiele cennych do\u015bwiadcze\u0144. Obawia\u0142em si\u0119 wyst\u0119pu przed publiczno\u015bci\u0105, ale wiedzia\u0142em, \u017ce w razie pomy\u0142ki kto\u015b mnie wesprze.<\/p>\n Jak wygl\u0105da\u0142y pierwsze udzielane Ci lekcje?<\/em><\/strong><\/p>\n Pierwsza pr\u00f3ba by\u0142a bardziej zabaw\u0105, by\u0142 to czas rozm\u00f3w w przyjaznym towarzystwie. P\u00f3\u017aniej dosta\u0142em scenariusz i przestraszy\u0142em si\u0119 ilo\u015bci\u0105 tekstu, kt\u00f3ry musia\u0142em opanowa\u0107. Wtedy te\u017c ustalili\u015bmy zakres swoich zada\u0144, a tak\u017ce uczy\u0142em si\u0119, jak porusza\u0107 si\u0119 na scenie, m\u00f3wi\u0107 i \u015bpiewa\u0107. Te wskaz\u00f3wki doda\u0142y mi pewno\u015bci siebie.<\/p>\n Kim by\u0142 bohater, w kt\u00f3rego mia\u0142e\u015b si\u0119 wcieli\u0107?<\/em><\/strong><\/p>\n Mia\u0142em zosta\u0107 Ody\u0144cem, cz\u0142onkiem rady programowej, kt\u00f3ry bardzo pragn\u0105\u0142 zaszkodzi\u0107 Danielakowi. By\u0142 w po\u0142owie jego przyjacielem, w po\u0142owie wrogiem. Mia\u0142em r\u00f3wnie\u017c pomys\u0142 na program o chorych z zespo\u0142em Downa, kt\u00f3ry jednak nie przeszed\u0142. Jest to posta\u0107 bardzo dynamiczna, pojawiaj\u0105ca si\u0119 niemal w ka\u017cdej scenie: w palarni, na bankiecie. Jest r\u00f3wnie\u017c obecna na castingu na Bohatera roku. Uosabiaj\u0105c si\u0119 z nim, staj\u0119 si\u0119 cz\u0142owiekiem o wielu twarzach. I dobrze si\u0119 czuj\u0119 w tej roli, Odyniec jest troch\u0119 do mnie podobny, z pewno\u015bci\u0105 tak samo energiczny.<\/p>\n Jakie by\u0142y Twoje pierwsze sukcesy?<\/em><\/strong><\/p>\n Najbardziej ucieszy\u0142o mnie, gdy jedna z aktorek mnie pochwali\u0142a i gdy re\u017cyser przyzna\u0142, \u017ce szybko robi\u0119 post\u0119py. Fakt, \u017ce inni dostrzegli, \u017ce podo\u0142a\u0142em zadaniu i docenili, jest bardzo motywuj\u0105cy.<\/p>\n Nie zawsze jednak odnosi si\u0119 same sukcesy, co z pora\u017ckami i stresem, kt\u00f3ry im towarzyszy\u0142?<\/em><\/strong><\/p>\n Nie odnios\u0142em znacz\u0105cych pora\u017cek, a drobne potkni\u0119cia motywowa\u0142y mnie do dalszej pracy, poprawy, doskonalenia. Nie zawsze jednak radzi\u0142em sobie ze stresem. Obawia\u0142em si\u0119, \u017ce stan\u0119 przed widowni\u0105 i m\u00f3wi\u0105c humorystyczn\u0105 kwesti\u0119 nie wzbudz\u0119 w niej nawet u\u015bmiechu i wyjd\u0119 na szale\u0144ca. Im mniej dni do premiery, tym oczywi\u015bcie stres narasta\u0142, ale bardzo wierzyli\u015bmy w siebie, wierzyli\u015bmy, \u017ce si\u0119 uda.<\/p>\n Scenariusz by\u0142 bardzo d\u0142ugi i wymaga\u0142 wiele pracy. Jak wygl\u0105da\u0142y wasze pr\u00f3by?<\/em><\/strong><\/p>\n Faktycznie do dobrego przygotowania si\u0119 potrzebny jest czas. Im bli\u017cej premiery, tym spotykali\u015bmy si\u0119 cz\u0119\u015bciej, nawet codziennie. Przeci\u0119tnie pr\u00f3ba trwa\u0142a w\u00f3wczas oko\u0142o 4 godzin, a najd\u0142u\u017csza a\u017c 10 godzin. Spotykali\u015bmy si\u0119 te\u017c w czasie wolnym, np. w kawiarni i przy kawie w lu\u017anej rozmowie omawiali\u015bmy scenariusz, wady i zalety, post\u0119py w pracy.<\/p>\n Mo\u017cliwo\u015b\u0107 zagrania w prawdziwym spektaklu, z osobami do\u015bwiadczonymi i dla pe\u0142nej ludzi widowni to co\u015b niezwyk\u0142ego. Czy przed premier\u0105 mia\u0142e\u015b \u015bwiadomo\u015b\u0107, \u017ce jeste\u015b cz\u0119\u015bci\u0105 czego\u015b tak niesamowitego?<\/em><\/strong><\/p>\n Przed sam\u0105 premier\u0105 mieli\u015bmy spory rozg\u0142os; zapowiedzi lokalne, jak r\u00f3wnie\u017c na skal\u0119 Polski. Informacje na temat naszej pracy pojawi\u0142y si\u0119 w programie \u201e\u015awiat si\u0119 kr\u0119ci\u201d TVP1, na stronie onet.pl, a tak\u017ce telewizja TTV wyemitowa\u0142a relacj\u0119 z naszych pr\u00f3b. Ta sytuacja mobilizowa\u0142a i u\u015bwiadomi\u0142a mi, \u017ce jest to co\u015b wa\u017cnego. Nasza praca nad „Bohaterem roku” jest powa\u017cna i daje nam presti\u017c. Druga najm\u0142odsza osoba w grupie mia\u0142a ju\u017c za sob\u0105 kilkana\u015bcie spektakli, a ja dopiero debiutowa\u0142em.<\/p>\n A jak wygl\u0105da\u0142y ostatnie dni, a p\u00f3\u017aniej ostatnie godziny przed premier\u0105?<\/em><\/strong><\/p>\n Na kilka dni przed tym wielkim dniem wstawa\u0142em rano, oko\u0142o godziny 6. Nie mog\u0142em spa\u0107, wi\u0119c pierwsz\u0105 rzecz\u0105, kt\u00f3r\u0105 bra\u0142em w r\u0119k\u0119 po przebudzenia by\u0142 scenariusz. Stawa\u0142em przed lustrem i m\u00f3wi\u0142em swoje kwestie, \u015bpiewa\u0142em… W dniu premiery obudzi\u0142em wszystkich domownik\u00f3w o godzinie 5 i rozpocz\u0105\u0142em przygotowania, chocia\u017c pr\u00f3b\u0119 mia\u0142em dopiero o godzinie 11.<\/p>\n Nadszed\u0142 w ko\u0144cu tak d\u0142ugo przez Ciebie wyczekiwany- czas pr\u00f3by generalnej i samego wyst\u0119pu. Jak wygl\u0105da\u0142o to z Twojego punktu widzenia?<\/em><\/strong><\/p>\n Podczas pr\u00f3by generalnej mieli\u015bmy \u015bwiadomo\u015b\u0107, \u017ce jest naprawd\u0119 dobrze, ale wydawa\u0142o nam si\u0119, \u017ce co\u015b trzeba jeszcze poprawi\u0107. P\u00f3\u017aniej ju\u017c przygotowywali\u015bmy si\u0119 do wej\u015bcia na scen\u0119. Bardzo mi\u0142e ze strony re\u017cysera by\u0142o to, \u017ce mimo tylu spraw, kt\u00f3re mia\u0142 wtedy na g\u0142owie, znajdowa\u0142 czas, \u017ceby zapyta\u0107, jak si\u0119 czujemy i czy czego\u015b nie potrzebujemy. Sami wzajemnie si\u0119 motywowali\u015bmy. Olga \u0141ab\u0119d\u017a m\u00f3wi\u0142a ze mn\u0105 kwestie, s\u0142ucha\u0142em ostatnich pr\u00f3b \u015bpiewanych partii tekstu Kuby B\u0142aszczyka. Przedstawienie by\u0142o bardzo humorystyczne, wi\u0119c w tej chwili nie by\u0142o ju\u017c takiego stresu, \u017ce \u017ale zostaniemy przyj\u0119ci. Zawsze mogli\u015bmy improwizowa\u0107. Mieli\u015bmy r\u00f3wnie\u017c nadziej\u0119, \u017ce ludzie wyjd\u0105 rozbawieni i nie b\u0119d\u0105 \u017ca\u0142owa\u0107.<\/p>\n Jak zapami\u0119ta\u0142e\u015b sw\u00f3j wyst\u0119p?<\/em><\/strong><\/p>\n Swoj\u0105 rol\u0119 rozpocz\u0105\u0142em w\u015br\u00f3d widz\u00f3w, trzyma\u0142em ju\u017c rekwizyt i ogl\u0105da\u0142em spektakl. Wa\u017cna by\u0142a dla mnie scena przygotowania do programu, nie mia\u0142em w\u00f3wczas d\u0142ugiej kwestii, jednak wyzwaniem by\u0142o przebiegni\u0119cie niemal ca\u0142ego teatru, by znale\u017a\u0107 si\u0119 w odpowiednim miejscu i mie\u0107 czas na przygotowanie si\u0119 do kolejnej sceny.<\/p>\n Mia\u0142e\u015b wiele obaw odno\u015bnie tej chwili, jak wobec tego przyj\u0119\u0142a Was widownia?<\/em><\/strong><\/p>\n By\u0142 moment, kiedy publiczno\u015b\u0107 wydawa\u0142a si\u0119 lekko zmieszana, gdy ze sceny pad\u0142a komenda: „klaska\u0107!”. Jednak my z ka\u017cd\u0105 scen\u0105 byli\u015bmy pewniejsi siebie, poniewa\u017c s\u0142yszeli\u015bmy, \u017ce ludzie dobrze si\u0119 bawi\u0105. Zdziwi\u0142o nas te\u017c, \u017ce widzowie tak ch\u0119tnie w\u0142\u0105czali si\u0119 do spektaklu i zadawali wiele pyta\u0144. Zdarza\u0142y si\u0119 te\u017c oklaski w trakcie wyst\u0119pu, co by\u0142o bardzo buduj\u0105ce. Panowa\u0142a wspania\u0142a atmosfera, widzowie i aktorzy stawali si\u0119 chwilami jedno\u015bci\u0105, jakby\u015bmy razem pracowali nad t\u0105 sztuk\u0105. P\u00f3\u017aniej ju\u017c odgrywa\u0142em swoj\u0105 rol\u0119 niemal automatycznie, to by\u0142a zabawa na scenie. Kilka razy improwizowa\u0142em i my\u015bl\u0119, \u017ce nada\u0142o to jeszcze wi\u0119cej naturalno\u015bci i barwno\u015bci mojej postaci.<\/p>\n Co czuli\u015bcie po spektaklu?<\/em><\/strong><\/p>\n Pod koniec wszyscy trzymali\u015bmy si\u0119 za r\u0119ce, uk\u0142onili\u015bmy si\u0119 dwukrotnie, weszli\u015bmy jeszcze raz na scen\u0119 i p\u00f3\u017aniej po raz trzeci. Dostali\u015bmy od publiczno\u015bci owacje na stoj\u0105co i a\u017c poczu\u0142em dreszcze. To jednak dzia\u0142o si\u0119 naprawd\u0119! Wcze\u015bniej jeszcze to do mnie nie dociera\u0142o, ale kiedy podczas podzi\u0119kowania us\u0142ysza\u0142em swoje nazwisko, czu\u0142em si\u0119 doceniony, jak nigdy. Wszyscy byli\u015bmy bardzo wzruszeni, mieli\u015bmy \u0142zy w oczach, \u015bciskali\u015bmy si\u0119 i cieszyli\u015bmy si\u0119 z sukcesu. By\u0142a te\u017c ze mn\u0105 moja rodzina, najbli\u017csi przyjaciele, moja polonistka z gimnazjum i pani prof. Ewa Grochowska, co bardzo mi pomog\u0142o. Id\u0105c do foyer, s\u0142ysza\u0142em wiele pozytywnych opinii. Dla mnie- debiutanta ka\u017cde podzi\u0119kowanie by\u0142o czym\u015b wspania\u0142ym. Kto\u015b powiedzia\u0142 mi, \u017ce poszed\u0142em w \u015blady Mateusza Rusina. Wcze\u015bniej by\u0142em na spotkaniu z nim, a kto\u015b z jego bliskich powiedzia\u0142 mi co\u015b tak mi\u0142ego. Sukces oczywi\u015bcie uczcili\u015bmy bankietem.<\/p>\n Premiera okaza\u0142a si\u0119 sukcesem, wi\u0119c gdzie b\u0119dzie mo\u017cna obejrze\u0107 Was po raz kolejny?<\/em><\/strong><\/p>\n Bardzo szybko po wyst\u0119pie przysz\u0142y pro\u015bby o zagranie w innych miejscach. Planujemy wystawi\u0107 „Bohatera roku” tak\u017ce w Dzier\u017coniowie, gdzie odby\u0142 si\u0119 casting. Chcieliby\u015bmy r\u00f3wnie\u017c zagra\u0107 w wi\u0119kszych miejscowo\u015bciach, jak Wroc\u0142aw.<\/p>\n Jak by\u015b podsumowa\u0142 te 6 tygodni pracy nad „Bohaterem roku”?<\/em><\/strong><\/p>\n Nowi ludzie, kt\u00f3rych pozna\u0142em, okazali si\u0119 wspaniali, a praca z nimi by\u0142a ogromn\u0105 przyjemno\u015bci\u0105. Chcia\u0142bym podzi\u0119kowa\u0107 ca\u0142ej ekipie, z kt\u00f3r\u0105 mia\u0142em mo\u017cliwo\u015b\u0107 pracowa\u0107. Premiera dobieg\u0142a ko\u0144ca, ale nie oznacza to ko\u0144ca naszej znajomo\u015bci, wr\u0119cz przeciwnie.<\/p>\n \u00a0Wywiad przeprowadzi\u0142a Olivia Felkowska<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Ka\u017cdy z nas potrzebuje marze\u0144, bo bez nich \u017cycie jest zbyt monotonne i puste. Nie ka\u017cdy jednak je spe\u0142nia, czasem brakuje nam mo\u017cliwo\u015bci, ale jeszcze cz\u0119\u015bciej odwagi. Trzeba jednak wierzy\u0107, \u017ce ka\u017cdy sen mo\u017ce...<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":2813,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":"","_links_to":"","_links_to_target":""},"categories":[50],"tags":[],"class_list":["post-2834","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-50"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/loswiebodzice.net\/webn\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2834","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/loswiebodzice.net\/webn\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/loswiebodzice.net\/webn\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/loswiebodzice.net\/webn\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/loswiebodzice.net\/webn\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=2834"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/loswiebodzice.net\/webn\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2834\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2837,"href":"https:\/\/loswiebodzice.net\/webn\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2834\/revisions\/2837"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/loswiebodzice.net\/webn\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/2813"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/loswiebodzice.net\/webn\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=2834"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/loswiebodzice.net\/webn\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=2834"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/loswiebodzice.net\/webn\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=2834"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}