Gdy cz\u0142owiek postanawia spisa\u0107 swoje my\u015bli, zwykle jest w stanie nieopisanego szcz\u0119\u015bcia lub ogromnego smutku. C\u00f3\u017c jednak mo\u017cna czu\u0107 w odniesieniu do wydarze\u0144, kt\u00f3rych jest si\u0119 uczestnikiem na wp\u00f3\u0142 \u015bwiadomym, poniewa\u017c w taki w\u0142a\u015bnie spos\u00f3b odebra\u0142am dzie\u0144, dla wielu bardzo wa\u017cny i radosny, dla mnie przes\u0105czony prostym \u017cyczeniem szcz\u0119\u015bcia ludziom, przed kt\u00f3rymi wiele wyzwa\u0144. Mam w pami\u0119ci obrazy z\u00a0po\u017cegnania naszych maturzyst\u00f3w i wci\u0105\u017c czuj\u0119 te wszystkie emocje, jakie rozla\u0142y si\u0119 w powietrzu, niczym zapach bzu. Tyle nazwisk- jak lista zwyci\u0119zc\u00f3w, bo ka\u017cdy z nich tego dnia stawa\u0142 si\u0119 kim\u015b wa\u017cnym. Widzia\u0142am, jak bardzo byli dumni i szcz\u0119\u015bliwi, \u017ce uda\u0142o im si\u0119, \u017ce dotrwali do tego momentu, na kt\u00f3ry czeka ka\u017cdy ucze\u0144. My\u015bl\u0119 jednak, \u017ce uko\u0144czenie szko\u0142y \u015bredniej, b\u0119d\u0105ce niew\u0105tpliwie \u015bwiadectwem silnej woli, po\u015bwi\u0119cenia i trudu, jest te\u017c zamykaniem w swoim \u017cyciu rozdzia\u0142u, kt\u00f3ry nale\u017cy do tych najlepszych.<\/p>\n
W ka\u017cdej chwili radosnej jest pewna doza niepewno\u015bci i \u017calu, na dnie duszy w\u00a0marazmie i t\u0119sknocie spoczywa my\u015bl zagubiona. Bowiem kiedy wszyscy si\u0119 rozchodzili, a abiturienci cieszyli si\u0119 swoim dniem bez my\u015bli o maturze, ja zaton\u0119\u0142am w\u00a0obserwacji \u015bwiat\u0142a s\u0142onecznego, tworz\u0105cego sto\u017cki bia\u0142ych kontur\u00f3w na tle chmur. Pojawi\u0142a si\u0119 w\u00f3wczas refleksja, \u017ce i ja kiedy\u015b b\u0119d\u0119 musia\u0142a si\u0119 po\u017cegna\u0107 z tym miejscem, kt\u00f3re po cz\u0119\u015bci sta\u0142o si\u0119 moim skrawkiem ziemi. My\u015bla\u0142am, jak to b\u0119dzie st\u0105d pewnego dnia odej\u015b\u0107 i zn\u00f3w zaczyna\u0107 tak wiele spraw od pocz\u0105tku.<\/p>\n
W tylu miejscach pozostaje \u015blad po nas, z czasem zamazuje si\u0119 obraz twarzy najmilszej oku i barwa g\u0142osu zlewa si\u0119 z szumem wiatru, wiele zdarze\u0144 ulega zupe\u0142nemu zanikowi, ale najwa\u017cniejszy w \u017cyciu okres nigdy nie traci na znaczeniu. Liceum jest jak furtka do wymarzonego \u015bwiata, w kt\u00f3rym nareszcie cz\u0142owiek mo\u017ce sta\u0107 si\u0119 tym, kim zawsze chcia\u0142 by\u0107. Jest miejscem zawi\u0105zywania przyja\u017ani na ca\u0142e \u017cycie, nauki niezb\u0119dnego, a przede wszystkim- wiary w swoje si\u0142y- i mo\u017ce te\u017c z tego powodu po\u017cegnanie klas trzecich jest tak silnym bod\u017acem. Oni maj\u0105 ju\u017c ten ca\u0142y baga\u017c do\u015bwiadcze\u0144 i emocji spakowany w podr\u00f3\u017c do dalszego \u017cycia, ale co z nami, kt\u00f3rzy tu zostali?!<\/p>\n
Wyobra\u017cam sobie siebie po drugiej stronie tego wydarzenia, nie b\u0119d\u0105c\u0105 obserwatorem, ale czynnym uczestnikiem. S\u0105dz\u0119, \u017ce t\u0119skno mi b\u0119dzie do tych d\u0142ugich korytarzy, gdzie \u015bwiat\u0142a nad g\u0142ow\u0105 prowadz\u0105 do zakr\u0119tu, gdzie wymieniamy si\u0119 codziennie u\u015bmiechami i \u017cyczymy sobie powodzenia przed drzwiami sali matematycznej. Nie wyobra\u017cam sobie \u017cy\u0107 inaczej ni\u017c dzi\u015b; nie spieszy\u0107 si\u0119 na spotkanie z przyjaci\u00f3\u0142mi i nie spacerowa\u0107 wsp\u00f3lnie pod dachem z drzew tu\u017c przed szko\u0142\u0105, nie s\u0142ysze\u0107 fascynuj\u0105cych opowie\u015bci na historii, nie by\u0107 z lud\u017ami, z kt\u00f3rymi tak si\u0119 z\u017cy\u0142am, nie wzlatywa\u0107 ponad marzenia, zapatrzona w okno mojej szko\u0142y, gdzie zawsze wida\u0107 kawa\u0142ek b\u0142\u0119kitu nieba. Boj\u0119 si\u0119, \u017ce przyjdzie ten dzie\u0144, kiedy zn\u00f3w zbierzemy si\u0119 wszyscy na sali gimnastycznej, zn\u00f3w b\u0119dziemy tak eleganccy i\u00a0u\u015bmiechni\u0119ci, o rok m\u0142odsi uczniowie b\u0119d\u0105 podekscytowani swoim wyst\u0119pem artystycznym, a ja us\u0142ysz\u0119 w ko\u0144cu swoje nazwisko, odbior\u0119 \u015bwiadectwo i przestan\u0119 by\u0107 cz\u0119\u015bci\u0105 tej historii. Doskonale zdaj\u0119 sobie spraw\u0119, z tego, \u017ce po\u017cegnania zawsze s\u0105 trudne, poniewa\u017c cz\u0142owiek przyzwyczaja si\u0119 do nawet najbanalniejszych rzeczy, codziennie chodzi tymi samymi drogami i nad nim codziennie to same niebo, nawet najstarszy, krzywy p\u0142ot w barwie sadzy jest dla niego pi\u0119kny.<\/p>\n
Dla mnie pi\u0119kna by\u0142a r\u00f3wnie\u017c scena po\u017cegnania maturzyst\u00f3w i cho\u0107 towarzyszy\u0142y mi mieszane uczucia, jednak dostrzeg\u0142am jej sielankowo\u015b\u0107. Pocieszaj\u0105ce jest, \u017ce przygl\u0105dam si\u0119 temu z boku, chocia\u017c z \u0142atwo\u015bci\u0105 wchodz\u0119 r\u00f3wnie\u017c w rol\u0119 jednej z tych os\u00f3b, dla kt\u00f3rych maj 2015 roku to najwa\u017cniejszy okres \u017cycia. Przez jeden dzie\u0144 nie my\u015ble\u0107 o maturze… Wspomnia\u0142am o wyzwaniach, jakie przed cz\u0142owiekiem stawia los i\u00a0cho\u0107 matura nie jest najgorszym z nich, jednak wszyscy czujemy l\u0119k przed ni\u0105. My\u015bl\u0119, \u017ce powinni\u015bmy docenia\u0107 swoje ma\u0142e sukcesy, by odnosi\u0107 wi\u0119ksze, bowiem ka\u017cdy z nas ma w sobie pierwiastek wielko\u015bci. W zestawieniu z tym, co ju\u017c osi\u0105gn\u0105\u0142 rodzaj ludzki, egzamin dojrza\u0142o\u015bci wychodzi do\u015b\u0107 blado. My-ludzie, wchodzimy na najwy\u017csze szczyty, odkrywamy g\u0142\u0119biny ocean\u00f3w, przemierzamy zlane s\u0142o\u0144cem pustynie, jak i pustynie lodowe, zawsze g\u0142odni sukces\u00f3w, zawsze nienasyceni post\u0119pem, jaki nap\u0119dzamy si\u0142\u0105 w\u0142asnego intelektu, zawsze \u017c\u0105dni przyg\u00f3d, d\u0105\u017c\u0105cy do perfekcji w swojej dziedzinie. By\u0107 mo\u017ce niewielu z nas jest odkrywcami czy podr\u00f3\u017cnikami, ale ka\u017cdego dnia robimy rzeczy naprawd\u0119 wielkie, o kt\u00f3rych czasami nikt nawet nie wie. Pokonujemy w\u0142asne ograniczenia, w zamkni\u0119tym pokoju miewamy genialne pomys\u0142y, wbrew wszystkiemu dajemy rad\u0119. Nie zniech\u0119caj\u0105 nas pora\u017cki, ale motywuj\u0105 do dzia\u0142ania, potrafimy robi\u0107 rzeczy, o kt\u00f3rych nikt nie marzy\u0142, podejmowa\u0107 si\u0119 niewykonalnego, g\u0142o\u015bno sprzeciwia\u0107 si\u0119 wi\u0119kszo\u015bci, walczy\u0107 o swoje argumenty, wierzy\u0107 w siebie, cho\u0107by inni w\u0105tpili. Matura w obliczu codziennych akt\u00f3w wielko\u015bci nie jest a\u017c tak du\u017cym wyzwaniem i trzeba wierzy\u0107, \u017ce si\u0119 je pokona. Niekt\u00f3rym ju\u017c si\u0119 uda\u0142o, przest\u0105pili pr\u00f3g sali egzaminacyjnej, upojeni wolno\u015bci\u0105, czuj\u0105c lekko\u015b\u0107 i triumf, pokonali tego wyimaginowanego wroga.<\/p>\n
Mam nadziej\u0119, \u017ce tegoroczni maturzy\u015bci b\u0119d\u0105 zadowoleni ze swoich wynik\u00f3w i \u017ce czasem wspomn\u0105 te mury, kt\u00f3re odbija\u0142y echem ich rozmowy, kt\u00f3re wraz z nimi prze\u017cywa\u0142y pora\u017cki i sukcesy, kt\u00f3re nigdy nie zapomn\u0105 swoich absolwent\u00f3w. Punkty nie s\u0105 jednak rzecz\u0105 priorytetow\u0105 w prawdziwym \u017cyciu cz\u0142owieka spe\u0142nionego. My\u015bl\u0119, \u017ce nie powinno si\u0119 pr\u00f3bowa\u0107 niczego pomin\u0105\u0107 w swoim \u017cyciu, ani te\u017c powt\u00f3rzy\u0107, bo kiedy cz\u0142owiek si\u0119 spieszy, czas tak\u017ce zdaje si\u0119 przyspiesza\u0107. \u017byj\u0105c wolniej, id\u0105c leniwym tempem po\u015br\u00f3d biegn\u0105cych, ws\u0142uchuj\u0105c si\u0119 w samego siebie, oddycha si\u0119 zupe\u0142nie innym powietrzem, dostrzega si\u0119 wi\u0119cej odcieni tej samej barwy. I najwa\u017cniejsze, punkty na egzaminie maturalnym nigdy nie b\u0119d\u0105 ocenia\u0107 naszej warto\u015bci, bo prawdziwa warto\u015b\u0107 cz\u0142owieka to ta, kt\u00f3r\u0105 on sam w sobie dostrzega<\/p>\n
Olivia Felkowska<\/p>\n
fot. freedigitalphotos.net<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Gdy cz\u0142owiek postanawia spisa\u0107 swoje my\u015bli, zwykle jest w stanie nieopisanego szcz\u0119\u015bcia lub ogromnego smutku. C\u00f3\u017c jednak mo\u017cna czu\u0107 w odniesieniu do wydarze\u0144, kt\u00f3rych jest si\u0119 uczestnikiem na wp\u00f3\u0142 \u015bwiadomym, poniewa\u017c w taki w\u0142a\u015bnie...<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":2895,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":"","_links_to":"","_links_to_target":""},"categories":[50],"tags":[],"class_list":["post-2894","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-50"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/loswiebodzice.net\/webn\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2894","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/loswiebodzice.net\/webn\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/loswiebodzice.net\/webn\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/loswiebodzice.net\/webn\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/loswiebodzice.net\/webn\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=2894"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/loswiebodzice.net\/webn\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2894\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2896,"href":"https:\/\/loswiebodzice.net\/webn\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2894\/revisions\/2896"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/loswiebodzice.net\/webn\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/2895"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/loswiebodzice.net\/webn\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=2894"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/loswiebodzice.net\/webn\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=2894"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/loswiebodzice.net\/webn\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=2894"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}