\u015awiat rz\u0105dzi si\u0119 w\u0142asnymi prawami, ka\u017cdy akt ma w nim swoj\u0105 powtarzalno\u015b\u0107 i szybko staje si\u0119 przewidywalny. \u017byjemy z dnia na dzie\u0144, zawieraj\u0105c si\u0119 nie w s\u0142owach, ale gdzie\u015b pomi\u0119dzy pocz\u0105tkiem a ko\u0144cem. Pozwalamy si\u0119 wci\u0105gn\u0105\u0107 w ten szalony wir \u015bwiata, kt\u00f3ry zawsze jest taki sam. I nie ma w tym nic niezwyk\u0142ego. Ale czy oby na pewno? Gdyby tak zapomnie\u0107 o martwych prawach i tylko pozwoli\u0107 swojej duszy czu\u0107, bowiem cz\u0142owiek jest sum\u0119 swoich uczu\u0107 i tylko swoj\u0105 potrzeb\u0105 tworzenia mo\u017ce sprzeciwia\u0107 si\u0119 przewidywalno\u015bci \u015bwiata, kt\u00f3ry zawsze rozwija si\u0119 w tym samym kierunku. W ka\u017cdym miejscu i o ka\u017cdej godzinie \u017cycia to my mo\u017cemy zaw\u0142adn\u0105\u0107 nad racjonalnym, cho\u0107 nierozumnym biegiem codzienno\u015bci, to my mo\u017cemy sta\u0107 si\u0119 tym wirem, kt\u00f3ry poch\u0142ania bez reszty.<\/p>\n
Najpi\u0119kniejszym aktem sprzeciwu wobec zwyczajno\u015bci jest sztuka, bezkompromisowa i wolna, b\u0119d\u0105ca szkicem buntu i pasji zarazem. Z dum\u0105 mog\u0119 powiedzie\u0107, \u017ce w naszej szkole to w\u0142a\u015bnie sztuka zwyci\u0119\u017ca nad tym co przyziemne, banalne i powszednie. 23 wrze\u015bnia, w po\u0142udnie mia\u0142o miejsce niezwyk\u0142e spotkanie, b\u0119d\u0105ce jednym z tych wydarze\u0144 z \u017cycia naszego liceum, kt\u00f3re lini\u0105 ci\u0105g\u0142\u0105 \u0142\u0105czy kolejnych m\u0142odych ludzi z teatrem. Na specjalne zaproszenie przewodnicz\u0105cego szko\u0142y Kamila Czubali, odpowiedzia\u0142a wizyt\u0105 nasza r\u00f3wie\u015bniczka, a przede wszystkim niezwyk\u0142a aktorka teatru Binominis. Paulina Pepera, rozpoczyna\u0142a swoj\u0105 przyja\u017a\u0144 z teatrem od humorystycznego spektaklu „Sorry, Aktorzy” Micha\u0142a Machowskiego, w klubie „Druga Strona Lustra” w Szczawnie Zdroju. Wciela\u0142a si\u0119 w na d\u0142ugo zapadaj\u0105ce w pami\u0119\u0107 postacie m.in. w spektaklu „Oskar i Pani R\u00f3\u017ca” czy „Improwizacja”. Dzieli\u0142a r\u00f3wnie\u017c scen\u0119 z Kamilem Czubal\u0105, tegorocznym debiutantem w spektaklu „Bohater Roku”. W holu naszej szko\u0142y zebrali\u015bmy si\u0119 w grupie os\u00f3b zaanga\u017cowanych w pozalekcyjne zaj\u0119cia teatralne niezale\u017cnej grupy, powsta\u0142ej z inicjatywy uczniowskiej, w sk\u0142adzie: Kamil Czubala, Olivia Felkowska, Damian Siodlarz, Adrianna \u015alusarczyk, Karol Soca\u0142a, Maciej Bernasi\u0144ski, Bart\u0142omiej Stus, Katarzyna Jamrozi\u0144ska, Monika W\u0119grzyn, Patrycja Magdzi\u0144ska, Aleksandra Matulis, Sandra Dymek. Przez dwie godziny nie tylko z zapartym tchem s\u0142uchali\u015bmy anegdot z \u017cycia teatru, ale r\u00f3wnie\u017c poznawali\u015bmy siebie nawzajem i swoje mo\u017cliwo\u015bci. Paulina udzieli\u0142a nam inspiruj\u0105cych warsztat\u00f3w, opartych na autentycznych pr\u00f3bach grup teatralnych w zakresie kooperacji cia\u0142a i umys\u0142u, interpretacji scenariusza i odgrywanych postaci, rozumieniu praw rz\u0105dz\u0105cych scen\u0105, a tak\u017ce umiej\u0119tno\u015bci wsp\u00f3\u0142pracy w zadaniach w zespo\u0142ach dwuosobowych i ca\u0142ej grupie. By\u0142 to r\u00f3wnie\u017c dobry czas na ws\u0142uchanie si\u0119 w siebie samego podczas wyzwa\u0144, z jakimi si\u0119 zmierzyli\u015bmy w trakcie realizacji zada\u0144 indywidualnych, anga\u017cuj\u0105cych wyobra\u017ani\u0119 i inicjuj\u0105cych traktowanie cia\u0142a jako tworzywo dla sztuki np. podczas tworzenia wielowymiarowych form z wykorzystaniem ruchu. Odkryli\u015bmy w\u00f3wczas r\u00f3wnie\u017c wiele nowego, znanego nam od dawna, ale nigdy niedocenionego w pe\u0142ni. Maciej okaza\u0142 si\u0119 posiadaczem niezwykle plastycznej barwy g\u0142osu, uznanym przez Paulin\u0119 Peper\u0119 za dobrze zapowiadaj\u0105cego si\u0119 aktora, Ada za\u015b zmierzy\u0142a si\u0119 z faktem, \u017ce czasem trudniej jest milcze\u0107 na scenie ni\u017c zaj\u0105\u0107 umys\u0142 wyg\u0142aszaniem z\u0142o\u017conego monologu. Paulina przez te dwie godziny by\u0142a nasz\u0105 drug\u0105 stron\u0105 lustra, przez kt\u00f3r\u0105 mogli\u015bmy zrozumie\u0107 trud i po\u015bwi\u0119cenie, na jakie musi by\u0107 got\u00f3w aktor, jak r\u00f3wnie\u017c rado\u015b\u0107 pokonywania swoich s\u0142abo\u015bci, niepowtarzania b\u0142\u0119d\u00f3w. Bawili\u015bmy si\u0119 teatrem, walczyli\u015bmy z nim, uznawali\u015bmy jego wy\u017cszo\u015b\u0107, a\u017c w ko\u0144cu nasze warsztaty dobieg\u0142y ko\u0144ca.<\/p>\n
Sztuka jest dzia\u0142aniem z potrzeby wewn\u0119trznej i niepoznawalnej, nie z nudy, nie z przymusu, lecz z potrzeby zaspokojenia g\u0142odu, kt\u00f3ry wzrasta w miar\u0119 tworzenia. Po warsztatach z inspiruj\u0105c\u0105 osob\u0105 nie stajemy si\u0119 aktorami, ale fakt, \u017ce spotkali\u015bmy si\u0119 w tym miejscu, w sercu naszej szko\u0142y, oznacza, \u017ce jest w nas wola tworzenia i determinacja, by cho\u0107 male\u0144ki, nasz w\u0142asny kawa\u0142ek \u015bwiata nie p\u0119dzi\u0142 w nieznane, lecz powtarzalne, ale w naszym w\u0142asnym kierunku. Przed nami jeszcze wiele do odkrycia, wiele do zburzenia i zbudowania na nowo, na naszych zasadach. I jestem pewna, \u017ce nikt z naszej szko\u0142y nie wyjdzie bez si\u0142y do dzia\u0142ania, niezainspirowany, niewzruszony pi\u0119knem teatru.<\/p>\n
Za mi\u0142o\u015b\u0107 do teatru dzi\u0119kujemy naszej szkolnej ambasadorce kultury i sztuki, krzepi\u0105cej nowe idee- Pani profesor Ewie Grochowskiej.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
\u015awiat rz\u0105dzi si\u0119 w\u0142asnymi prawami, ka\u017cdy akt ma w nim swoj\u0105 powtarzalno\u015b\u0107 i szybko staje si\u0119 przewidywalny. \u017byjemy z dnia na dzie\u0144, zawieraj\u0105c si\u0119 nie w s\u0142owach, ale gdzie\u015b pomi\u0119dzy pocz\u0105tkiem a ko\u0144cem. Pozwalamy...<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":3224,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":"","_links_to":"","_links_to_target":""},"categories":[50],"tags":[],"class_list":["post-3223","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-50"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/loswiebodzice.net\/webn\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3223","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/loswiebodzice.net\/webn\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/loswiebodzice.net\/webn\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/loswiebodzice.net\/webn\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/loswiebodzice.net\/webn\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=3223"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/loswiebodzice.net\/webn\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3223\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3225,"href":"https:\/\/loswiebodzice.net\/webn\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3223\/revisions\/3225"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/loswiebodzice.net\/webn\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/3224"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/loswiebodzice.net\/webn\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=3223"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/loswiebodzice.net\/webn\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=3223"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/loswiebodzice.net\/webn\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=3223"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}