4 grudnia 2011 mia\u0142em okazj\u0119 obejrze\u0107 spektakl pt. „Mamy marzenia do spe\u0142nienia”\u00a0 w re\u017cyserii Urszuli Kijak, zrealizowany przez uczni\u00f3w naszego liceum we wsp\u00f3\u0142pracy z Teatrem Dramatycznym w Wa\u0142brzychu w ramach projektu „Teatralna Dekonstrukcja”. Przedstawienie to w za\u0142o\u017ceniach mia\u0142o bazowa\u0107 na innej sztuce wa\u0142brzyskiego teatru – „Diamenty, to w\u0119giel, kt\u00f3ry wzi\u0105\u0142 si\u0119 do roboty” Paw\u0142a Demirskiego i Moniki Strz\u0119pki.<\/p>\n
<\/p>\n
Sztuka ta przedstawia histori\u0119 grupy m\u0142odych ludzi, kt\u00f3rzy czuj\u0105 si\u0119 st\u0142amszeni \u00a0<\/span>przez system, ograniczaj\u0105cy ich kreatywno\u015b\u0107, narzucaj\u0105cy schematy, zabijaj\u0105cy indywidualno\u015b\u0107. W zwi\u0105zku z tym organizuj\u0105 pikiet\u0119, podczas kt\u00f3rej wyra\u017caj\u0105 swoje niezadowolenie. W ten spos\u00f3b domagaj\u0105 si\u0119 od Ministra Edukacji, aby wys\u0142ucha\u0142 ich postulat\u00f3w (np. zniesienia matury czy d\u0142u\u017cszych wakacji) i zmieni\u0142 system edukacji. Do skanduj\u0105cej m\u0142odzie\u017cy przybywa przedstawiciel ministerstwa, kt\u00f3ry oznajmia, \u017ce minister chce spotka\u0107 si\u0119 z nimi w restauracji „45 minut”. Demonstranci szturmuj\u0105 wtedy budynek restauracji i w pop\u0142ochu zaczynaj\u0105 wielkie przygotowania do przyj\u0119cia zacnego go\u015bcia. Podczas ca\u0142ego ferworu sprz\u0105tania poznajemy problemy poszczeg\u00f3lnych bohater\u00f3w.<\/p>\n Spektakl ten jest diagnoz\u0105 wystawion\u0105 przez m\u0142odego cz\u0142owieka otaczaj\u0105cej rzeczywisto\u015bci. Aktorzy podejmuj\u0105 tutaj problem rozczarowania m\u0142odzie\u017cy, kt\u00f3ra znajduje si\u0119 u progu doros\u0142o\u015bci. W dzisiejszych czasach kryzysu i masowej emigracji problemy te s\u0105 szczeg\u00f3lnie widoczne. Wielu m\u0142odym ludziom brakuje obecno\u015bci i wsparcia rodzic\u00f3w, kt\u00f3rzy cz\u0119sto s\u0105 zmuszeni do emigracji, aby utrzyma\u0107 rodzin\u0119. Wtedy taki m\u0142ody cz\u0142owiek jest pozostawiony sam ze swoimi problemami i pytaniami, z kt\u00f3rymi nie ma si\u0119 do kogo zwr\u00f3ci\u0107. A s\u0105 one bardzo powa\u017cne. W znakomity spos\u00f3b ten problem zobrazowa\u0142a chora psychicznie bohaterka, kt\u00f3ra t\u0119skni\u0142a za ukochan\u0105 babci\u0105. Kolejna bohaterka ma co prawda rodzin\u0119, ale jest to patologiczna rodzina, w kt\u00f3rej liczy si\u0119 jedynie alkohol. Dziewczyna ma \u017cal do rodzic\u00f3w, \u017ce w og\u00f3le si\u0119 ni\u0105 nie interesuj\u0105, a przez ich na\u0142\u00f3g nie mo\u017ce zrealizowa\u0107 swoich marze\u0144 o karierze prawnika. Nast\u0119pnym problemem poruszonym przez bohater\u00f3w jest ci\u0105\u017ca w m\u0142odym wieku, kt\u00f3ra jest efektem gwa\u0142tu – sprawia ona, \u017ce bohaterka czuje si\u0119 odrzucona, gorsza od innych, pozostawiona sama ze swoimi problemami. Z kolei Barbie pr\u00f3buje za wszelk\u0105 cen\u0119 by\u0107 pi\u0119kna, poniewa\u017c nie chce zosta\u0107 opuszczona przez m\u0119\u017ca tak jak jej matka. Do tych pesymistycznych postaci mo\u017cna zaliczy\u0107 jeszcze zbuntowan\u0105 punk\u00f3w\u0119, \u017ceruj\u0105cego na innych cwaniaczka, niespe\u0142nion\u0105 tancerk\u0119 czy pi\u0142kark\u0119 rozczarowan\u0105 przegran\u0105 w zawodach. Przeciwie\u0144stwem do nich s\u0105 rastafarianka i kelner-artysta, kt\u00f3rzy mimo, i\u017c r\u00f3wnie\u017c maj\u0105 za sob\u0105 smutne prze\u017cycia, patrz\u0105 na \u015bwiat z nadziej\u0105 i optymizmem, potrafi\u0105 dostrzec jego pi\u0119kno nawet w czasie deszczu.<\/p>\n W przedstawieniu padaj\u0105 te\u017c zarzuty pod adresem \u00a0<\/span>systemu edukacji, kt\u00f3ry wpaja jedynie schematy i regu\u0142ki, zabijaj\u0105c tym samym w uczniach kreatywno\u015b\u0107 i ch\u0119\u0107 dzia\u0142ania. Szko\u0142a natomiast nie uczy \u017cycia, nie uczy my\u015blenia i kompletnie nie przystaje do dzisiejszych czas\u00f3w. Symbolem tego mo\u017ce by\u0107 posta\u0107 przedstawiciela ministra, charakteryzowana na \u015bredniowiecznego pos\u0142a\u0144ca kr\u00f3lewskiego. Charakteryzacja ta w prze\u015bmiewczy spos\u00f3b wytyka Ministerstwu Edukacji ich rodem ze \u015bredniowiecza spos\u00f3b my\u015blenia i projektowania systemu edukacji. Innym symbolem, kt\u00f3ry bardzo mi si\u0119 spodoba\u0142, by\u0142o menu restauracji rozdawane publiczno\u015bci. Obrazowa\u0142o ono to, co dzisiejsza szko\u0142a jest w stanie „zaserwowa\u0107” uczniom – same sprawdziany i kartk\u00f3wki – co czyni t\u0119 instytucj\u0119 zupe\u0142nie nieatrakcyjn\u0105 dla m\u0142odzie\u017cy, kt\u00f3ra pragnie realizowa\u0107 swoje pasje, swoje marzenia.<\/p>\n Rozczarowanie \u015bwiatem doros\u0142ych wida\u0107 najbardziej, kiedy herold oznajmia, \u017ce minister, na kt\u00f3rego tak bardzo liczyli bohaterowie i kt\u00f3ry mia\u0142 odmieni\u0107 ich los, naprawd\u0119 nie istnieje. Zreszt\u0105 to nie pierwszy raz kiedy prze\u017cywamy takie rozczarowanie. Zupe\u0142nie to samo czujemy, gdy jako dzieci dowiadujemy si\u0119, \u017ce nie ma \u015aw. Miko\u0142aja, kt\u00f3rego z niecierpliwo\u015bci\u0105 wyczekujemy co \u015bwi\u0119ta. Jednak ka\u017cdy z nas musi pogodzi\u0107 si\u0119 z prawd\u0105 i \u017cy\u0107 dalej. Nasi bohaterowie r\u00f3wnie\u017c godz\u0105 si\u0119 z prawd\u0105 i postanawiaj\u0105 wzi\u0105\u0107 sprawy w swoje r\u0119ce.<\/p>\n Realizacja spektaklu przebieg\u0142a bez zastrze\u017ce\u0144. Aktorzy – pomimo, i\u017c s\u0105 amatorami, a sztuk\u0119 prezentowali dopiero trzeci raz przed widowni\u0105 – w\u0142o\u017cyli w swoj\u0105 gr\u0119 \u00a0<\/span>ca\u0142e serce i pomimo nerw\u00f3w oraz termy uda\u0142o si\u0119 im przyku\u0107 uwag\u0119 publiczno\u015bci. Z\u0142o\u017cy\u0142y si\u0119 na to r\u00f3wnie\u017c oprawa muzyczna oddaj\u0105ca nastr\u00f3j poszczeg\u00f3lnych scen, gra \u015bwiate\u0142 oraz poruszaj\u0105ce monologi, a niekiedy tak\u017ce u\u017cycie wulgarnego j\u0119zyka.<\/p>\n Postacie w sztuce, pomimo \u017ce czasy, w kt\u00f3rych przysz\u0142o im \u017cy\u0107 nie nale\u017c\u0105 do naj\u0142atwiejszych, maj\u0105 marzenia i na przek\u00f3r wszystkim trudno\u015bciom pr\u00f3buj\u0105 je spe\u0142ni\u0107. S\u0105 one dla nich motorem do dzia\u0142ania, zmieniania na lepsze swojej sytuacji. W\u0142a\u015bnie dlatego uwa\u017cam, \u017ce pomimo do\u015b\u0107 brutalnego przedstawienia \u015bwiata w jakim \u017cyj\u0105 bohaterowie, sztuka ta ma optymistyczne przes\u0142anie – zawsze trzeba si\u0119 stara\u0107, \u017ceby by\u0142o lepiej, przezwyci\u0119\u017ca\u0107 przeciwno\u015bci, a przede wszystkim nigdy nie rezygnowa\u0107 ze swoich marze\u0144.<\/p>\n Sebastian \u0141upkowski<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" 4 grudnia 2011 mia\u0142em okazj\u0119 obejrze\u0107 spektakl pt. „Mamy marzenia do spe\u0142nienia”\u00a0 w re\u017cyserii Urszuli Kijak, zrealizowany przez uczni\u00f3w naszego liceum we wsp\u00f3\u0142pracy z Teatrem Dramatycznym w Wa\u0142brzychu w ramach projektu „Teatralna Dekonstrukcja”. Przedstawienie...<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":"","_links_to":"","_links_to_target":""},"categories":[39],"tags":[],"class_list":["post-409","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-c19-20112012"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/loswiebodzice.net\/webn\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/409","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/loswiebodzice.net\/webn\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/loswiebodzice.net\/webn\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/loswiebodzice.net\/webn\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/loswiebodzice.net\/webn\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=409"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/loswiebodzice.net\/webn\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/409\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1935,"href":"https:\/\/loswiebodzice.net\/webn\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/409\/revisions\/1935"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/loswiebodzice.net\/webn\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=409"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/loswiebodzice.net\/webn\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=409"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/loswiebodzice.net\/webn\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=409"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}