W ten przed\u015bwi\u0105teczny czas serdecznie zapraszamy Pa\u0144stwa do lektury kr\u00f3tkich opowiada\u0144 autorstwa naszych uczni\u00f3w z klas pierwszych. Mo\u017ce dzi\u0119ki\u00a0przedstawionym\u00a0
Opowiem wam pewn\u0105 histori\u0119, kt\u00f3ra niedawno si\u0119 przydarzy\u0142a. By\u0142 dzie\u0144 przed \u015bwi\u0119tami, uwielbia\u0142am czas przygotowa\u0144, a w szczeg\u00f3lno\u015bci pomocy mamie w kuchni, chocia\u017c to by\u0142o raczej podjadanie. Gdy ju\u017c sko\u0144czy\u0142y\u015bmy, sta\u0142o si\u0119 co\u015b dziwnego\u2026<\/p>\n
Wykona\u0142am swoj\u0105 wieczorn\u0105 rutyn\u0119, i po\u0142o\u017cy\u0142am si\u0119 spa\u0107. Nie wiem, czy mi si\u0119 to przy\u015bni\u0142o czy by\u0142 to sen, ale jestem prawie pewna, \u017ce to by\u0142a prawda. Wszystko dzia\u0142o si\u0119 bardzo szybko i niewiele z tego pami\u0119tam. Opowiem to wszystko, co pami\u0119tam. Po oko\u0142o godzinie mojego snu obudzi\u0142y mnie dziwne szmery, zobaczy\u0142am, kt\u00f3ra jest godzina i posz\u0142am dalej spa\u0107, stwierdzi\u0142am, \u017ce to m\u00f3j kot rozrabia.<\/p>\n
Te odg\u0142osy nie dawa\u0142y mi jednak spokoju. W ko\u0144cu wsta\u0142am i posz\u0142am w stron\u0119, gdzie pali\u0142o si\u0119 \u015bwiat\u0142o. Dosz\u0142am do kuchni, gdzie zauwa\u017cy\u0142am posta\u0107, kt\u00f3ra zaczyna\u0142a gotowa\u0107 jak\u0105\u015b potraw\u0119. Nie wiedzia\u0142am, po co to robi, poniewa\u017c ju\u017c wszystko by\u0142o gotowe. Tajemnicza posta\u0107 gotowa\u0142a wywar, dzi\u0119ki kt\u00f3remu mog\u0142am cofn\u0105\u0107 si\u0119 w czasie. Zobaczy\u0142am w nim moje ostatnie \u015bwi\u0119ta z babci\u0105, kt\u00f3re by\u0142y dla mnie naprawd\u0119 wyj\u0105tkowe. Nie zdawa\u0142am sobie wtedy sprawy, \u017ce s\u0105 to ostatnie \u015bwi\u0119ta z tak wa\u017cn\u0105 dla mnie osob\u0105. Ka\u017cdy z nas ma bardzo blisk\u0105 sobie osob\u0119, gdybym wtedy wiedzia\u0142a, \u017ce to b\u0119d\u0105 moje ostatnie \u015bwi\u0119ta z babci\u0105 sp\u0119dzi\u0142abym je zupe\u0142nie inaczej.<\/p>\n
Jedna sytuacja nauczy\u0142a mnie naprawd\u0119 du\u017co. Dzi\u0119ki temu ka\u017cd\u0105 chwil\u0119 ze znajomymi, bliskimi osobami zapami\u0119tuj\u0119 oraz celebruj\u0119 jak najbardziej si\u0119 da. Takie ma\u0142e sytuacje bardzo nas zmieniaj\u0105 na lepsze.<\/p>\n
\nEl\u017cbieta Chlebowska, kl. 1a<\/em><\/p>\n Opowie\u015b\u0107 wigilijna grudzie\u0144 2020<\/p>\n Wszystko zacz\u0119\u0142o si\u0119 zupe\u0142nie normalnie. Tadeusz, m\u0142ody m\u0119\u017cczyzna z wielkimi ambicjami, ale te\u017c z wielkim sercem od dziecka uwielbia\u0142 magiczny czas \u015awi\u0105t Bo\u017cego Narodzenia. Co roku marzy\u0142, aby sp\u0119dzi\u0107 ten czas ze swoimi najbli\u017cszymi, dlatego te\u017c zawsze dba\u0142 o to, aby ca\u0142a rodzina zasiada\u0142a przy d\u0142ugim stole, kt\u00f3ry pomie\u015bci ka\u017cdego go\u015bcia i przy klimatycznej atmosferze podda si\u0119 wirowi rozm\u00f3w oraz dyskusji, w antura\u017cu doskonale przygotowanych potraw Wigilijnych.<\/p>\n Tak by\u0142o zawsze i w\u0142a\u015bnie t\u0105 ca\u0142\u0105 sielank\u0119 przypomnia\u0142 sobie Tadeusz. Kiedy siedzia\u0142 w wielkim pustym pomieszczeniu z ma\u0142ym stworzeniem podobnym w wizerunku do \u015bwi\u0105tecznego elfa? Tak, to na pewno by\u0142 elf, jednak\u017ce nie zmienia to faktu, i\u017c m\u0119\u017cczyzna by\u0142 wielce zdziwiony tym zjawiskiem, poniewa\u017c usadzony by\u0142 na wielkim fotelu w kszta\u0142cie bia\u0142o-czerwonej laski, w tle gdzie\u015b daleko p\u0142on\u0105\u0142 ma\u0142y ogie\u0144, a tu\u017c na wprost niego wisia\u0142o bia\u0142e prze\u015bcierad\u0142o z projektorem na wz\u00f3r kina domowego.<\/p>\n W tym ca\u0142ym filmie przewodzi\u0142 g\u0142os narratora, kt\u00f3ry powtarza\u0142 swym dono\u015bnym g\u0142osem ca\u0142y czas tylko trzy rzeczy: przesz\u0142o\u015b\u0107, tera\u017aniejszo\u015b\u0107, przysz\u0142o\u015b\u0107. Wszystko by\u0142o w porz\u0105dku, dop\u00f3ki nie sko\u0144czy\u0142 si\u0119 fragment o przesz\u0142o\u015bci. Ogl\u0105daj\u0105c ten skrawek materia\u0142u, Tadeuszowi zakr\u0119ci\u0142a si\u0119 \u0142ezka w oku, bo tak bardzo by\u0142 dumny, \u017ce zawsze organizowa\u0142 takie wspania\u0142e \u015bwi\u0105teczne pe\u0142ne mi\u0142o\u015bci uroczysto\u015bci.<\/p>\n Czas na tera\u017aniejszo\u015b\u0107. Dzie\u0144 przed \u015bwi\u0119tami m\u0119\u017cczyzna mia\u0142 ju\u017c dok\u0142adnie wszystko zaplanowane, niemniej jednak nie od dzi\u015b wiadomo, \u017ce rok 2020 mo\u017cemy nazwa\u0107 rokiem covidowym, wi\u0119c nie mo\u017ce uj\u015b\u0107 naszej uwadze to, aby\u015bmy byli rozs\u0105dni i przestrzegali zasad humanitarnych, kt\u00f3re wprowadzono w naszym kraju. Tadeusz o wielkim sercu bardzo chcia\u0142, aby nikt z cz\u0142onk\u00f3w jego rodziny nie czu\u0142 si\u0119 pomini\u0119ty w ten dzie\u0144, w kt\u00f3rym nikt nie mo\u017ce by\u0107 sam i zaprosi\u0142 wszystkich, mimo nam\u00f3w, \u017ce rozs\u0105dniej jest sp\u0119dzi\u0107 ten czas w mniejszym gronie. Przez dni i noce g\u0142\u00f3wkowa\u0142 si\u0119, czy dobrze zrobi\u0142 zapraszaj\u0105c wszystkich, ale nie chcia\u0142 nikomu sprawi\u0107 przykro\u015bci, mimo obaw, \u017ce mo\u017ce narazi\u0107 dziadk\u00f3w, rodzic\u00f3w czy wujk\u00f3w. Zapomnia\u0142 o zmartwieniach, kiedy robi\u0142 zakupy w galerii handlowej, kupuj\u0105c prezenty nie m\u00f3g\u0142 sobie wybaczy\u0107, \u017ce co\u015b mog\u0142oby go omin\u0105\u0107.<\/p>\n Lektor wyrazi\u0142 si\u0119 w trzech s\u0142owach. Elf przysz\u0142o\u015bci nadchodzi. Sta\u0142a si\u0119 jaka\u015b dziwna niewyja\u015bniona magia. Film z kolorowego radosnego, pe\u0142nego rado\u015bci i \u015bpiewu zamieni\u0142 si\u0119 w smutn\u0105 czarnobia\u0142\u0105 ekranizacj\u0119 z przybijaj\u0105cym cichym podk\u0142adem. Ukaza\u0142a ona co\u015b, czego Tadeusz sobie nie m\u00f3g\u0142 wyobrazi\u0107, a raczej nawet wy\u015bni\u0107 w najgorszych koszmarach. St\u00f3\u0142 by\u0142 zastawiony nier\u00f3\u017cni\u0105c\u0105 si\u0119 od innej zastaw\u0105, by\u0142o zdecydowanie mniej go\u015bci, ale najbardziej przybijaj\u0105ce by\u0142y te dwa puste krzes\u0142a przy stole, na kt\u00f3rych niezmiennie od lat zasiadali jego babcia i dziadek. Ponury lektor potwierdzi\u0142 to, co m\u0119\u017cczyzna sobie przez kr\u00f3tk\u0105 chwil\u0119 wyobra\u017ca\u0142, a mianowicie konsekwencje covida by\u0142y tak znacz\u0105ce, \u017ce cho\u0107 silne, ale ju\u017c wiekowe organizmy nie podo\u0142a\u0142y i przegra\u0142y walk\u0119 z wirusem. Tadkowi w tej chwili zrobi\u0142o si\u0119 ciep\u0142o a jednocze\u015bnie przesz\u0142y przez niego zimne dreszcze. Nie m\u00f3g\u0142 si\u0119 pogodzi\u0107 z tym, co widzia\u0142, u\u015bwiadomi\u0142 sobie, \u017ce wirus jest na tyle niebezpieczny, \u017ce nie powinien nara\u017ca\u0107 swoich najbli\u017cszych tylko po to, aby on ze spokojem ducha sp\u0119dzi\u0142 \u015bwi\u0119ta w jego ulubiony spos\u00f3b.<\/p>\n Tadeusz by\u0142 ju\u017c pewien decyzji i odwo\u0142a \u015bwi\u0119ta w tak licznym gronie po to, aby za rok m\u00f3g\u0142 si\u0119 spotka\u0107 ze wszystkimi<\/p>\n Powinni\u015bmy by\u0107 rozs\u0105dni, nie zapominajmy o innych, ale te\u017c dbajmy o bezpiecze\u0144stwo. Niech nieobecno\u015b\u0107 paru os\u00f3b przy stole nie sprawia nam przykro\u015bci, bo mo\u017cemy si\u0119 spotka\u0107 z nimi w bezpieczniejszych warunkach.<\/p>\n Wszystkiego dobrego \u017cyczy autorka Estera Prochera, kl. 1b<\/em><\/p>\n \u015awi\u0105teczny dar<\/p>\n Pewnego razu w zimowej wiosce \u015bwi\u0105teczny sopel coraz bardziej topnia\u0142, gdy\u017c prawie nikt nie wierzy\u0142 w Bo\u017ce Narodzenie, a je\u015bli sopel nadal b\u0119dzie si\u0119 topi\u0107, \u015bwi\u0119ta min\u0105 na zawsze. Na pomoc przyby\u0142 \u015awi\u0105teczny Skrzat.<\/p>\n Kt\u00f3rego\u015b wieczoru spotka\u0142 na swojej drodze zamo\u017cnego lecz smutnego m\u0119\u017cczyzn\u0119 niewierz\u0105cego w \u015bwi\u0119ta. W jego oczach widzia\u0142 smutek. Skrzat zatrzyma\u0142 go, przedstawi\u0142 mu ubogich ludzi doceniaj\u0105cych wszystko, cieszy\u0142y ich \u015bwi\u0119ta, wtedy mogli liczy\u0107 na szczeg\u00f3lne wsparcie innych. M\u0119\u017cczyzna nie docenia\u0142 tego, co mia\u0142. \u015awi\u0119ta uwa\u017ca\u0142 za strat\u0119 czasu. Skrzat u\u015bwiadomi\u0142 mu, \u017ce \u017cycie ka\u017cdego dnia przynosi co\u015b dobrego, ale on tego nie dostrzega, gdy\u017c zapatrzony jest w sw\u00f3j maj\u0105tek, a bogactwem nie s\u0105 tylko pieni\u0105dze, jest to przede wszystkim ilo\u015b\u0107 dobra w sercu.<\/p>\n Podej\u015bcie m\u0119\u017cczyzny zmieni\u0142o si\u0119, uzna\u0142 Skrzata za dar, dzi\u0119ki kt\u00f3remu zacz\u0105\u0142 lepsze \u017cycie. Tak te\u017c post\u0105pi\u0142 ka\u017cdy, kto spotka\u0142 na swojej drodze \u015awi\u0105tecznego Skrzata.<\/p>\n Wnet w zimowej wiosce \u015bwi\u0105teczny sopel przesta\u0142 masowo topnie\u0107, znowu nasta\u0142 spok\u00f3j i rado\u015b\u0107 wype\u0142ni\u0142a ca\u0142\u0105 wiosk\u0119.<\/p>\n Niechaj ta \u015bwi\u0105teczna rado\u015b\u0107 wype\u0142ni nasze serca w ten szczeg\u00f3lny i niepowtarzalny dzie\u0144 w roku.<\/p>\n \u017byczy autorka, Wiktoria Matuszak, kl. 1a<\/em><\/p>\n Samotne \u015bwi\u0119ta<\/p>\n 23 Grudnia 2020 roku.<\/em><\/p>\n Ten dzie\u0144 strasznie zaskoczy\u0142 mieszka\u0144c\u00f3w miasteczka Deanvaile. Pomimo angielskiej nazwy owe miasteczko znajdowa\u0142o si\u0119 w Polsce, gdzie od pi\u0119ciu lat w czasie \u015bwi\u0105t nigdy nie spad\u0142 \u015bnieg. Na oczach dzieci bawi\u0105cych si\u0119 na podw\u00f3rku momentalnie zawita\u0142a rado\u015b\u0107, a na twarzach rodzic\u00f3w u\u015bmiech. Mieszka\u0144cy cho\u0107 przez chwil\u0119 mogli odsun\u0105\u0107 my\u015bli od globalnej pandemii, z jak\u0105 zmierza\u0142 si\u0119 teraz ca\u0142y glob. By\u0142o to spowodowane obfitym opadem \u015bniegu.<\/p>\n Jednak dla jednej dziewczyny \u015bnieg nie by\u0142 powodem do rado\u015bci, gdy\u017c by\u0142a ona zmuszona sp\u0119dzi\u0107 \u015bwi\u0119ta samotnie. Powodem tego zaj\u015bcia by\u0142 fakt, i\u017c rodzice Elizabeth znajdowali si\u0119 u jej chorej cioci Gryzeldy, mieszkaj\u0105cej w Australii.<\/p>\n By\u0142a godzina siedemnasta, kiedy wsta\u0142a z \u0142\u00f3\u017cka. Poranna toaleta zaj\u0119\u0142a jej pi\u0119\u0107 minut. Kiedy spojrza\u0142a do lod\u00f3wki, znowu si\u0119 zmartwi\u0142a. Jedynym rzeczami znajduj\u0105cymi si\u0119 w szafie ch\u0142odz\u0105cej by\u0142 zepsuty d\u017cem i karton mleka.<\/p>\n \u201eNie napij\u0119 si\u0119 tym”- pomy\u015bla\u0142a. Szybko za\u0142o\u017cy\u0142a na siebie be\u017cow\u0105 kurtk\u0119 oraz czarn\u0105 czapk\u0119 w komplecie z r\u0119kawiczkami. Ju\u017c mia\u0142a wyj\u015b\u0107 bez maseczki, gdy na jej drodze stan\u0105\u0142 jej ukochany kot \u015anie\u017cka. Kiedy zobaczy\u0142a, \u017ce kociak trzyma w pyszczku maseczk\u0119, przypomnia\u0142a sobie, \u017ce zapomnia\u0142a j\u0105 za\u0142o\u017cy\u0107.<\/p>\n Droga do sklepu nie by\u0142a d\u0142uga, zajmowa\u0142a do przej\u015bcia oko\u0142o pi\u0119tnastu minut. Nastolatka uwielbia\u0142a uczucie wiatru muskaj\u0105cego jej d\u0142ugie kasztanowe w\u0142osy. Znajdowa\u0142a si\u0119 w po\u0142owie drogi, co wystarczy\u0142o, by sta\u0142a si\u0119 kr\u00f3low\u0105 \u015bniegu b\u0105d\u017a ba\u0142wankiem.<\/p>\n Kiedy przechodzi\u0142a przez drzwi, nie zauwa\u017cy\u0142a wchodz\u0105cego przed ni\u0105 bruneta, co sko\u0144czy\u0142o si\u0119 ma\u0142ym wypadkiem.<\/p>\n -Przepraszam- powiedzia\u0142a wystraszona Elizabeth.<\/p>\n -Nic si\u0119 nie sta\u0142o. Ale odpowiedz najpierw, co taka kruszyna robi tutaj sama w dzie\u0144 przed Wigili\u0105 ?- zapyta\u0142, po czym u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 nieznajomy ch\u0142opak.<\/p>\n Dziewczyna obejrza\u0142a rysy ch\u0142opaka. By\u0142 szczup\u0142ym i wysokim brunetem, z czystymi b\u0142\u0119kitnymi oczami, w kt\u00f3rych mo\u017cna by\u0142o si\u0119 utopi\u0107.<\/p>\n -Robi\u0119 takie ma\u0142e zakupy \u015bwi\u0105teczne, mo\u017cna powiedzie\u0107- odpowiedzia\u0142a spokojnie.<\/p>\n -Ma\u0142e? Mieszkasz sama?- zada\u0142 kolejne pytanie.<\/p>\n -No tak jakby, rodzice s\u0105 u chorej cioci za granic\u0105- odpar\u0142a.<\/p>\n -U mnie jest podobnie, tylko z t\u0105 r\u00f3\u017cnic\u0105, \u017ce nie mam rodzic\u00f3w, a dziadkowie s\u0105 w szpitalu z powodu tej choroby- wyzna\u0142.<\/p>\n -Mo\u017ce ci pomoc w zakupach?- zaproponowa\u0142.<\/p>\n -Z mi\u0142\u0105 ch\u0119ci\u0105- odpowiedzia\u0142a z rado\u015bci\u0105 na twarzy.<\/p>\n Z ma\u0142ych zakup\u00f3w powsta\u0142y dwie du\u017ce \u015bwi\u0105teczne siatki. John, bo tak si\u0119 nazywa\u0142 brunet, zaoferowa\u0142, \u017ce pomo\u017ce Elizabeth w przeniesieniu ich. Kiedy ju\u017c stali pod jej domem, nastolatka znalaz\u0142a w sobie odwag\u0119 i zapyta\u0142a ch\u0142opaka, czy nie sp\u0119dzi tych \u015bwi\u0105t z ni\u0105. Nastolatek, kt\u00f3rego policzki z jakiego\u015b powodu sta\u0142y si\u0119 czerwone, pe\u0142en rado\u015bci zgodzi\u0142 si\u0119.<\/p>\n \u201eMo\u017ce tych \u015bwi\u0105t nie sp\u0119dz\u0119 samotnie ?”- Pomy\u015bla\u0142a Elizabeth.<\/p>\n 24 grudnia 2025 roku.<\/em><\/p>\n Jak si\u0119 okaza\u0142o John by\u0142 bardzo romantyczny oraz pe\u0142en empatii. Po dw\u00f3ch latach wsp\u00f3lnego zwi\u0105zku para zdecydowa\u0142a si\u0119 pobra\u0107. Dwa lata p\u00f3\u017aniej urodzi\u0142 im si\u0119 syn, kt\u00f3rego nazwali Patrick. W tym roku mia\u0142y by\u0107 ich pierwsze \u015bwi\u0119ta w wi\u0119kszym gronie…<\/p>\n Pami\u0119tajmy, \u017ce \u015bwi\u0119ta to wspania\u0142y czas, by sp\u0119dzi\u0107 go z rodzin\u0105 b\u0105d\u017a kim\u015b dla nas wa\u017cnym. Cho\u0107 w tym roku to trudny czas \u017cycz\u0119 wszystkim, kt\u00f3rzy przeczytaj\u0105 to opowiadanie mi\u0142ych, radosnych oraz \u015bnie\u017cnych \u015awi\u0105t !<\/p>\n Autor: Bartosz Chwastyk kl.1a.<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" W ten przed\u015bwi\u0105teczny czas serdecznie zapraszamy Pa\u0144stwa do lektury kr\u00f3tkich opowiada\u0144 autorstwa naszych uczni\u00f3w z klas pierwszych. Mo\u017ce dzi\u0119ki\u00a0przedstawionym\u00a0historiom w tym trudnym dla nas czasie poczujemy atmosfer\u0119 \u015awi\u0105t. Opowiem wam pewn\u0105 histori\u0119, kt\u00f3ra niedawno...<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":7569,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":"","_links_to":"","_links_to_target":""},"categories":[50],"tags":[],"class_list":["post-7568","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-50"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/loswiebodzice.net\/webn\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7568","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/loswiebodzice.net\/webn\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/loswiebodzice.net\/webn\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/loswiebodzice.net\/webn\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/loswiebodzice.net\/webn\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=7568"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/loswiebodzice.net\/webn\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7568\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":7570,"href":"https:\/\/loswiebodzice.net\/webn\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7568\/revisions\/7570"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/loswiebodzice.net\/webn\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/7569"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/loswiebodzice.net\/webn\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=7568"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/loswiebodzice.net\/webn\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=7568"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/loswiebodzice.net\/webn\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=7568"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
\n
\n
\n